Foto: René Manders/DCI Media
Elke dag samenwerken met je broer: voor Bart en Mark is het inmiddels al 20 jaar de realiteit bij Van Oorschot Aluminium. Maar hoe gaat dat in de praktijk? Wat gebeurt er bij een meningsverschil? En gaat het thuis ook altijd over de zaak? Wij spraken de broers over hoe het er écht aan toegaat achter de schermen.
‘Hoe ouder je wordt en hoe meer je je ontwikkelt als mens, hoe beter onze samenwerking gaat’, begint Mark. Wat ook helpt, is dat ze elkaar inmiddels door en door kennen. ‘Ik ben bijvoorbeeld best slordig’, geeft Bart toe. ‘Mark is veel gestructureerder. Zelf kan ik wat makkelijker relativeren. Maar wat we gemeen hebben, is onze zakelijke instelling en gedeelde ambitie.’
Eigen werkplek en een duidelijke taakverdeling
Dat ze tegenwoordig ieder hun eigen kantoor hebben, maakt het ook makkelijker. Bart: ‘In het begin zaten we samen aan dezelfde lange tafel te werken. Met Daan, onze eerste kantoormedewerker, tussen ons in. Dat ging niet altijd goed. Nu hebben we ieder een eigen werkplek en afgebakende functies.’ Mark is verantwoordelijk voor de calculatie en werkvoorbereiding. Bart voor de productie, het leggen van nieuwe contacten en het onderhouden van relaties. Samen dragen ze de verantwoordelijkheid voor het bedrijf. ‘Maar is er een probleem, dan moeten klanten toch echt Bart bellen,’ grapt Mark.
Van meningsverschil tot compromis
Dat Bart als eerste het familiebedrijf instapte, betekent niet dat hij altijd het laatste woord heeft. ‘We zijn het niet altijd met elkaar eens,’ vertelt Mark. ‘Maar als je even afstand neemt, kom je daarna samen tot een compromis of je geeft de ander de vrijheid om de juiste beslissing te nemen.’ Bart vult aan: ‘Vanochtend hadden we nog een meningsverschil. Er was een klacht binnengekomen over een kozijn. Mark vond dat de fout niet bij ons lag, maar omdat ik verantwoordelijk ben voor de klantrelatie, wilde ik het toch gaan oplossen. We delen niet altijd dezelfde mening, maar we staan wel altijd achter elkaar.’
Werk en privé
In de loop der jaren hebben de broers geleerd om zich altijd naar elkaar uit te spreken. Bart: ‘Je moet geen dingen opkroppen. En als we na een lange werkdag de deur achter ons dichtrekken, blijft het werk op kantoor.’ Mark voegt toe: ‘Natuurlijk praten we weleens over het werk als we samen in de kroeg staan. Maar als we met de hele familie bij onze ouders zijn, dan gaat het niet over werk. Bart lacht: ‘Dat was vroeger wel anders. Bij ons thuis ging het áltijd over de zaak. We gingen al heel jong met ons pa mee naar het bedrijf op zaterdag. Terwijl hij nog even werkte, stonden wij in een hoekje te timmeren. Zo zijn we erin gerold en erin opgegroeid.’
De volgende generatie
En hoe zit het met de volgende generatie? Staat die al klaar om het familiebedrijf over te nemen? Bart: ‘Mijn zoon wil heel graag ‘Dikketeur’ worden, dat zegt hij altijd. Maar hij is nog jong, dus het is nog maar de vraag of dat echt gaat gebeuren.’ Mark glimlacht: ‘Mijn kinderen zijn pas 5 en 7 jaar, maar mijn zoon bouwt de hele dag met Lego, zonder instructieboekjes. Hij heeft wel technisch inzicht!’ Bart besluit: ‘Of ze de vierde generatie worden die het bedrijf voortzetten, dat valt nog niet te voorspellen. Het loopt zoals het loopt, en de toekomst zal het uitwijzen. Voorlopig zetten wij samen het familiebedrijf voort, en dat doen we met plezier én succes!’